Дифлоомын ажил гээд сүүлийн 5,6 долоо хоног тогтмол нефть-тэй лабораторид өглөөнөөс орой хүртэл зоогдоостой ажил хийж залхаж байтал өнөөдөр нэг юм хичээл дээр арай сонирхолтой ажил хийсэн нь цайны хандаас кофеин гаргаж авах байлаа.

 

 Өчигдөр рүүммэйт-тэй ирээдүй, oдоогийн залуус, уран зохиол, Буддизм, там, диваажин гэх мэт сэдвүүдээnр баахан ярилцлаа. Хэдэн жилийн өмнө гарт таарч уншиж байсан (хэрэв би зөв санаж байвал) Тамаар аялсан түүх нэртэй жижигхэн орчуулгын ном санаанд орсон. Олж авах юмсан даа.

Зам дагуу

Енеедер уг нь телевлегее есоор бол Анна Франкийн болоод бас бус музей орох байв. Гэтэл бага зэрэг оройтож боссон ба еглеений цайгаа ойрхон газар уучихаад явья гэж бодоод буудлынхаа автусаар нэг хоолны газар хvpгvvлсэн чинь тэр нь нэлээн зайтай гэдгийг очоод л мэдсэн. Тэндээ юм идээд Baileys-тэй кофе захиалсан ч ID шаардсан ба би латтэ л уув :Р

Тэгээд камераа буудлаасаа авахаар алхаж байтал Spruill Center for arts гэсэн дvнзэн байшин нvдэнд туслаа. Гадаанаа маш том самбар дээр Everything will be Ok гээд бичцэн нь сэтгэлийг ихэд сэргээсэн ажгуу. Яваад ортол 6,7 ереетэй байшин ба дандаа локал артистуудын бvтээлийг дэлгэдийм байна. Энэ байшин нь 19-р зууны эд ба нэгэн гэр бvл урлагийг дэмжье хэмээгээд хандивлажээ. Зураг, баримал, шил, ваар сав, ороолт, малгай, ээмэг бегж гээд хийж болох бvх юм ереестэй байх аж. Зургийг дор оруулья. Тэнд нэлээн саатаж ажилтантай нь элдвийг хеерелдсеер гаран алхтал Barnes and Noble ойрхон байдаг гэснийг санаад асуусаар теерсеер асуусаар теерсеер олоод ортол тэнд хэр ч удцан юм бvv мэд. Одоохондол ном авахгvй дээ гэж бодсийн уул нь. Даанч тэгээд хэдэн ном сугавчлаал гарч ирсэн. Еглее бороо ороод тунчиг хvйтэн байснаа vд дунд нар шарж шатаачих шахсан едрийн тэмдэглэл нэг иймэрхvv.

PS. Чамбай найз аа, негее номыг чинь дэлгvvрvvдээр борлуулдаггvй юм байна гэсэн шvv, оронд нь СD, DVD авчих уу, еер ном авах уу, хэлээрэй

5:00-д 10 минут дутуу байхад

-1-
Би саяхан Сансаак гэдэг нэг наазтай болсон юм. Чулуу л даа. Хүүхдүүд засаад, будаад "хүн төрх"-нд нь оруулсийм бээлээ. Гэхдээ будуулахаасаа өмнө ч тэр "тэр" хэвээрээ, амьтай, сүнстэй л байсан байх. Чулууг мэдрэмжгүй гэж хэн хэлж чадах юм? Надад лав тэр бүхнийг мэддэг, мэдэрдэг юм шиг л санагддаг. Санагдана аа гэдэг чинь сахиусан тэнгэрүүдийн дохио.
-2-    
Хайртай хар курткатай байваа. Нимгэн хэрнээ дулаахан, эвтэйхэн. Захын нь үсийг аваад хавар, намартаа өмсчихнө. Үсийг нь хийгээд өвлийн куртка. Тийм амар. Харин саяхнаас хуучирсныг нь анзаарч, жаахан голонгуй аяс үзүүлснийг маань куртка мэдэрсэн биз. Өчигдөр өдөр гэхэд л өмсөж явсан хэрнээ л ээжид муулаад ярьж байсан шт. Харин орой нь алга болсон байсан. Би нээх ууж идэж яваад эсвэл өөр нэг гостуу гар андуураад өмсөөд явсандаа ч биш аль хэзээнээс гомдоосоор байгаад бүр эмзэглүүлсэн биз. Гэхдээ юм бүхэн өөрийн гэсэн цаг улиралтайн учир түүний надаас явах цаг нь өчигдөр шөнө байсан ч юм билүү. Хар куртка минь чи энийг уншиж эсвэл мэдэрч байгаа бол чи миний хамгийн хайртай, эрхэм хувцас байсан шүү.  Өчнөөн өдөр, сарыг илчинд нь өнгөрөөчихөөд гомдоогоод явуулсанд уучлаарай...

Greetings from Seoul

Энэ хотын тэнгэр саарал. Нимгэн нойтон хувцастай хvмvvcийг хараад дагаад хеереед малгайгаа емсехгvй тав алхахад л жиндэж эхлэв. Гэснээс эд чинь Яасан ч хеерхен донжийг нь олоод гангалцгаачихдаг улсав... Энд буудаллах нэг едрее ашиглаад Samsung Museum of Art  руу зvгэллээ. Энэхvv байгууламж нь 2004 онд нээгдсэн бегеед Korean Traditional Art ба Korean and international modern and contemporary art хэмээх 2 гол хэсгээс бvрддэг юм байна. Надад contemporary art хэсэг гоц гойд таалагдав. Солонгос уран бvтээлчид чинь яасан ч мундаг юм, энэ музей бас яасан ч гое гадаад бvтээлvvдийг авчихсан юм! Нэг талын ханаа битvb толиор хийгээд тэндээ олон тавиур байрлуулаад эдгээр дээрээ зvсэн зvйлийн эмийн бодисыг тавьсан нь тун сонирхолтой санагдсан. Улаан, ягаан, эрээн, мяраан, бееренхий, гонзгой, капсултпай, капсулгvй гээд бараг энэ дэлхий дээрх бvртгэлтэй бvхий л эмийг ярзайлгаад ерчихсен байх шиг байна лээ. Харамсалтай нь зураг авж болохгvй. Гэхдээ авч болсон хэдийгээ эндээ хуваалцчихья.

Шинэков

     Шинэ ажилд ороод эхний өдрөө дууссан даруйд блог бичдэг гэжийшд. :D Гэхдээ ажил маань яг шив шинэ арай биш юм аа. Өмнөх нь гэрээс нэлээд хол болохоор багахан наашаа дөхөөд, өөр нэг салбартаа сүши зөөж байна. Урьд нь дандаа япон, тайландуудтай ажилладаг байтал энд гал тогоо орсон чинь баахан итальчууд япон хоол хийгээд зогсч байх юм. Зөөгч нь хүртэл 3 италь, 1 испань, тэгээд 2 монгол боллоо доо. 

      Элдэв бусын газраас ирсэн хүмүүстэй ажиллах сонирхолтой л юм. Япончууд аяга наашаа харах бол яг л тийм байх ёстой, нимбэг бэлдэх байснаа за коктейль хийхдээ аваад ирье дээ гээд бодож байтал ирээд тэрүүгээр чинь Пэээээ, чи нимбэгээ бэлдээгүй байна. Нимбэгээ бэлдэхгүй бол болохгүй. Нимбэгээ бэлдэцгээе гээд л сенсацины бөгөөд яс хүмүүс. Харин итальчууд бол сайхан инээд алдаад, ярьж хөөрөөд л... Тэгээд бүр өрнө, дорнын соёлын ялгаа мэдрэгдсэн юм нь япончууд зүгээр л маш эелдээр чи аягаа угаачих уу гээд асуудаг байтал эд нар өчигдөр Дарлинг, чи аягаа угаах уу? гэхэд бараг цочлоо шд. :P Дарлинг, баяртай, свитий сайхан амраарай... аая, ямар уу? 

       Эхний өдөр танилцсан хамгийн күүл хүн нь улаан нүдний шилтэй сүши тогооч байсан юм. Улаан рамтай нүдний шил нь миний өмнөхтэй ижил юм билээ. 18тай японоос гараад Америк, Германд байж байгаад Лондонд 10-аад жил болсон. Уг нь загвар зохион бүтээгч ч гэлээ, freelance хийгээд өөрийгөө тэжээх мөнгө олох ч гэр бүлтэй бол хэцүү, тэгээд хажуугаар нь сүши хийдэг гэнэ ээ. "Загвар зохион бүтээхэд чи өөртөө зориулж биш хүнд таалагдах зүйл хийдэг нь сүши хийхэд ч ялгаагүй. Тийм болохоор би дуртай" гэсэн нь хийж байгаагаа их гоё энжой болдог хүн шиг санагдсан. Бас урьд нь "Adidas"-т ажилладаг байхад өдөржин ирсэн гуталд нэг зураас нэмээд л байж байдаг, загварын урлаг үйлдвэржилт болохоороо тийм уйтгартай болдог. Харин би өөрөө бүгдийг нь нарийн хийсэн дизайн бүтээмээр байна гээд л өндөр урт үстэй, улаан шилтай күүл ах маань ярьсым даа. 

       Харин би сүшигээ зөөсөөр, тэр зуурт элдвийн хүмүүстэй ярилцаад, сонсоод сонирхоод л явж байна. 

My Valentine

Би болохоор өчигдөр юу хийсэн бэ гэвэл .... мм өглөө эртлэн босч гэрээс 15 км алслагдсан бидний нэршиж заншсанаар Шар Хад буюу Сэтгэцийн Эрүүл Мэндийн Төв орж тэнд 2 цаг гаран ангийнхантайгаа нийлж хичээлээ уншин биднийг азын тэнгэр ивээх болтугай мөн Шинийн 15-нд муу тавьж нүгэл үйлдэх багш ховор буй за хэмээсээр шалгалтандаа орцгоосон юм.  Уг нь өглөөгүүр эрт дуусчих байх гэж бодож байсан ч гарч ирээд цагаа хартал нэгэнт үдийн хоолны цаг болсон байсан тул ТВ аниа руу утас цохин хотын төвд хоолонд орохоор болов. Надад ТВ аниа "Бага эмотоод бай!" гээд номны зурагтай хөөрхөн дөрвөлжин шаклааднуудыг өгсөн :D Бас бид хоер цаасан дээр Сара, Ламберт, өөрсдийнхөө хөргийг зурсан юм байна. Тэгээд ТВ аниа ажлынхаа зүг, харин би номын сангийн зүг тус тусын жолоогоо залав. Урьд өдөр нь номын сан орж шалгалтанд бэлдэж байхдаа түр амсхийх гээд тэнд байсан Kinshu: Autumn Brocade хэмээх нэгэн номыг эхлүүлтэл бүр хамаг зүрх сэтгэл сороод хаяцан. Тэрийгээ дуусгахгүй юмаа гэхэд ядаж талд нь оруулья гэж бодоод очсон юм. Ирэх долоо хоногт очиж дуусгана аа. Тэгээд гэртээ ирээд урьд өдөр нь бараг унтаагүй байсан тул ханатлаа унтах шив дээ. Шөнийн 2 цагт сэрсэн. Валентин дууссан байсан.

Цаг нь болоогүй учралын төлөө цагаасаа эрт яараад ч яахав, тийм ээ? Тэгээд магадгүй дараагийн, магадгүй 3 жилийн дараа, магадгүй 6 жилийн дараа, магадгүй маргааш ч хэн нэгэнд зүрхэн хэлбэртэй шаклаад өгөөд хэн нэгнээс сарнай аваад хамтдаан хаа нэгтээ оройн хоол идээд хайр дурлалаа тунхаглаад сууж байх буй за <3

P.S Өнөөдөр З.Э бид хоер Бямбаа найруулагчийн "Хүй" богино хэмжээний кино ба "Хүсэл шунал" баримтат киног нь Dreamer's Day дээр үзсэн. Өөрөө дараа нь үзэгчдийн асуултанд хариулж байсан ба тун ухаалаг хүн байна билээ. Естой л нөгөө "Сүүдэрний тань өмнө бөхийж явья" гэдэг билүү, тэрэн шиг л.....

Миний Валинчийн

Өмнөх постыг унших нь ээ, Анжа бол настр муутай, судлаач хүүхэн байна. Миний хувьд бол...,
ммм... ямар ч байсан яахав дээ, өглөө сэрэхдээ өнөөдөр ерийн биш гэж бодох гоё шдээ. би баяр, наадамд дуртай болоод юм байлгүй дээ, Валинчин гээд л энүүгээр өглөөнөөс хойш флатмейтүүддээ баяр хүргэлээ. Гадаа бороо, салхи нь болоод аймшигтай байсан ч, зориг гарган хотын төв орж "өөртэйгээ" зугаалав. Тэгж яваад салхи ихтэй болохоор дээрээсээ шүхэр мянгыг давхарласан ч өмд, гутал бүх юм норчихдог юм байна гэдэг гаргалгаа хийсэн нь өнөөдрийн оюуны ололт байж болох юм. Харин хаа ч явсан зураг, хөрөг, болбол дүрс үлдээчих санаа агуулдгийн хувьд блогтоо ийм ололттой ирлээ. Гоёж, янзалсан юмгүй, зүгээр л алхах зууртаа авсан дүрснүүдээ эвлүүлсэн юм. Та нар минь хүсвэл Лондонгийн төвөөр алхаж Валинчийлж болж байна.
Би харин галын өрөө рүүгээ бууж Cook Yourself! боллоо... :P